برای تو که بهترینی...
سلام به دوستاي گل خودم![]()
اميدوارم که حال همگي خوب باشه،راستش اين دفعه دوتا سوال دارم که خودم جوابشون رو نمي دونم...برام جالبه نظر دوستام رو بدونم پس بي زحمت اگه دوست نداريد کچل بشيد نظر بديد
.
سوالهايي که هميشه توي ذهنم بوده اينا هستن:
2)چرا با تمام اين بي عدالتي هايي که ميبينيم(يکي محتاج نون شبشه اما يکي اونقدر پول داره که نمي دونه
باهاش چي کار کنه و ....) بازم ميگن خدا عادل است؟؟؟اميدوارم بحث اون دنيا نياد وسط چون من حرفم سر اين دنياست)
دوست خوب مثل ستاره ي آسمان مي مونه،حتي وقتي نمي بينيش
خيالت راحته که سر جاشه!!!
در حالیکه با زمستان سر می کنی در انتظار بهار باش...
تجربه بی رحم ترین معلم دنیاست چون اول امتحان می گیره بعدش
درس میده...

دوستي مثل ايستادن روي سيمان خيسه.هر چي بيشتر بموني رفتنت سخت تر ميشه و اگر رفتي جاي پاهات واسه هميشه مي مونه!!!
این شعر رو هم به درخواست یکی از بهترین دوستام گذاشتم
شعر بسیار زیباییه من که خیلی خوشم اومد![]()
نغمه ها
هر که سودای تو دارد چه غم از هر که جهانش
نگران تو چه انديشه و بيم از دگرانش
آن پی مهر تو گيرد که نگيرد پی خويشش
وان سر وصل تو دارد که ندارد غم جانش
هر که از يار تحمل نکند يار مگويش
وانکه در عشق ملامت نکشد مرد مخوانش
بجفايی و قفايی نرود عاشق صادق
مژه بر هم نزند گر بزنی تير و سنانش
شرم دارد چمن از قامت زيبای بلندت
که همه عمر نبودست چنين سرو روانش
گفتم از ورطهء عشقت به صبوری به در آيم
باز می بينم و دريا نه پديد است کرانش
عهد ما با تو نه عهدي که تغير بپذيرد
بوستانی است که هرگز نزند باد خزانش
نرسد ناله ء سعدی به کسی در همه عالم
که نه تصديق کند کز سر دردی است فغانش
گر فلاطون به حکيمی مرض عشق بپوشد
عاقبت پرده بر افتد ز سر راز نهانش
